a=
Inleiding.
Wij vinden het fijn dat u ons een bezoekje op internet komt brengen.
U kunt doorscrollen via de diverse secties om een idee te krijgen van onze tuin en alles rondom de tuin waar wij ons mee bezig houden. Natuurlijk vinden wij het ook heel leuk om u persoonlijk in onze tuin te ontmoeten. Dat kan tijdens onze open tuindag(en), die wij meestal één keer per jaar houden.
Verder wensen wij u veel plezier met het bekijken van de site en neemt u vooral een kijkje bij de ruim 3500 foto's.
Wij zijn telefonisch niet bereikbaar
tussen 13.00-15.30 uur!
Helaas is onze tuin vanwege hoogteverschillen niet toegankelijk voor rolstoelen!
Honden zijn in onze tuin niet toegestaan!
Opentuindag.
Sinds 2003 stellen wij jaarlijks onze tuin open ter bezichtiging voor tuinliefhebbers.
Onze opentuindagen zijn altijd een groot succes. Met behulp van vrienden, hobbyïsten en bezoekers maken we er een gezellige dag van.
Gratis entree en koffie en thee met iets lekkers, gebakken door onze dochter Gaby.

In 2020 organiseren we tuin- en plantendagen op een aangepaste manier!

Na aanmelding en antwoord van ons ben je welkom op 5 en 6 september op beschikbare dagdelen.

De dagdelen zijn:
1. zaterdag 5 september vanaf 10.00 uur
2. zaterdag 5 september vanaf 11.30 uur
3. zondag 6 september vanaf 10.00 uur
4. zondag 6 september vanaf 11.30 uur


Bij voldoende belangstelling breiden we het aantal dagdelen uit naar de middag.

Wil je je keuze [liefst meerdere] aangeven in volgorde van voorkeur, ook met het aantal personen dat je wilt komen.
Onze dochter GabyKoffie en thee staan klaar!
Waterlelie
Het huisÉén van de tuinkamersOverkapping in één van de tuinkamers
Geschiedenis van huis & tuin.
Geschiedenis van
huis en tuin.

In het zicht van de haven bouwde de toenmalige havenmeester in 1912 dit solide huis met z'n bijzondere elementen. Het staat tegen de dijk op een perceel van zo'n 600 m2. In 1981 hebben wij het gekocht. We zijn jaren bezig geweest om het eigenhandig op te knappen, waarbij we zoveel mogelijk originele elementen hebben behouden.

De tuin behoort dus qua oppervlakte tot de middelgrote tuinen, maar de inhoud heeft zoveel te bieden dat er zeker zoveel te zien is als in een grote tuin.

Aanvankelijk was het een moes/fruittuin met een dierenweitje. Na de geboorte van onze kinderen werd een gedeelte van de moestuin veranderd in een speeltuin met de benodigde (zelfgemaakte) toestellen zoals schommel, glijbaan, zandbak. Ook kwam er een groot zwembad.

Vanaf 1993, toen de kinderen groter werden, hebben we onszelf steeds een stukje grond toegeëigend. Zodoende zijn er in de loop der jaren 4 tuinkamers ontstaan met daarin 2 vijvers en een waterpartij. Vanwege ruimtegebrek zijn we ook het serredak als dakterras gaan gebruiken.

Nog steeds kampen we met dit ruimteprobleem, zodat er regelmatig planten en/of struiken moeten wijken voor mooiere/meer bijzondere exemplaren.

Omdat we ook houden van lekker en gezond eten hebben we veel kruiden en fruit in de tuin. In het bijzonder onze kiwi's en vijgen mogen niet onvermeld blijven.

Leven in de tuin.
Alles wat groeit en bloeit krijgt onze aandacht.
Wij houden dan ook van natuurvriendelijk tuinieren zonder gebruik van (chemische) bestrijdingsmiddelen. U kunt zien dat deze werkwijze zorgt voor een gezonde tuin.

Dit hebben we mede te danken aan al het dierenleven wat zich in onze tuin bevindt: veel insecten, vlinders, libellen en vogels. Ook in het water en op de grond zijn er veel dieren waar te nemen: kikkers, padden, salamanders, wormen etc. Wij bieden ze voedsel en beschutting. Zij ruimen voor ons de schadelijke beestjes op. Bovendien verrichten zij zwaar grondwerk door allerlei verterings-processen.

Achterin de tuin hebben wij een composthoop waar ons tuinafval omgezet wordt tot nieuwe voeding voor de tuin. De grote takken leggen we op de takkenwal. Hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt door allerlei dieren om in te nestelen of te schuilen.
BijKoninginnepageLibel
IJzeren slakIJzeren obeliskIJzeren libel
IJzerwerk.
Doordat er in de tuin plantensteunen nodig waren en de bamboe/tonkinstokken op onze kleigrond geen echte uitkomst boden, is Meint deze van ijzer gaan maken. Dat hij in de metaal werkzaam is, blijkt natuurlijk mooi meegenomen. De deskundigheid bezit hij reeds.
Gaandeweg het proces van het ontstaan van de tuin, ging hij natuurlijk steeds meer verschillende dingen maken; onder meer rozenbogen, doorgangen en hekken.

Ook werd hij steeds creatiever in het vervaardigen van zijn ijzerwerk zoals bloemen, dieren en decoraties in allerlei vormen.

Als u geïnteresseerd bent in deze plantensteunen, tuindecoraties of ander ijzerwerk op maat kunt u altijd contact opnemen (zie contactpagina of contactgegevens in de Inleiding).
Planten vermeerderen.
Het vermeerderen van planten en struiken is ontstaan doordat onze jonge hond regelmatig dwars door de tuin rende en dan stukken van planten/struiken afbrak. Dit vond Coby altijd erg jammer en dan probeerde ze d.m.v. stek om ze in leven te houden. Dit had niet altijd evenveel succes, vandaar dat ze cursussen is gaan volgen om dit te verbeteren.
Van het één kwam het ander. Zomerstek, winterstek, zaaien en enten. Het is uitgegroeid tot een grote hobby. Als zij hiermee bezig is kan zij tijd en plaats vergeten en valt het tegen als de realiteit van de dag zich weer aandient.

Dit alles heeft tot gevolg dat er van een groot aantal moederplanten uit de tuin stekken verkrijgbaar zijn.

Bij Groei en Bloei / KMTP Breda volgen en volgden wij al heel wat verschillende cursussen. Dit is altijd heel leerzaam, gezellig en niet duur.
Als u ook geïnteresseerd bent in een cursus of andere activiteit kijk dan eens op de website of neem contact op (zie links/andere websites).
CephalariaMeconopsis (en bieslook)Salvia
Assortiment.
Zoals u kunt zien in de plantenlijst hebben wij veel verschillende planten in onze tuin staan. Met name Coby is een echte plantenliefhebber.
Sommige soorten hebben haar speciale aandacht en daar zijn dan ook (kleine) verzamelingen uit ontstaan, zoals Clematis, Heuchera, Persicaria, Sedum en bijzondere houtgewassen (struiken en kleine bomen).

De plantenlijst wordt in de wintermaanden bijgewerkt, naar het bestand zoals het in de afgelopen zomer en herfst aanwezig was. De kans bestaat dus dat in de daarop volgende seizoenen bepaalde planten niet meer in de tuin voor komen, doordat ze het niet overleefd hebben of verwijderd zijn om plaats te maken voor een ander exemplaar.

Van sommige planten zijn stekken tegen een redelijke vergoeding verkrijgbaar.
Plantenlijst (.xlsx)
Plattegrond (.jpg)
ClematisClematis
Contactformulier.
Wilt u ons graag een bericht sturen of heeft u een vraag, vul dan onderstaand formulier in. 
Wilt u op de hoogte gehouden worden van onze activiteiten, geef dan uw emailadres door! Verdere adresgegevens vindt u in de Inleiding.

HortensiaBeeld in de tuin
In de krant #1
Het volgende artikel van Martijn Schraven stond op 24 juli 2015 in BN De Stem:
Aan het werk in de tuin
Foto: Robert van den Berge/het fotoburo

Een Klundertse tuin vol Britse Royals

De tuin van Coby en Meint Posthumus staat bomvol kleurige bloemen en planten. Voor sommige tuinarchitecten wellicht een gruwel, voor liefhebbers een paradijs.

DOOR MARTIJN SCHRAVEN
"Kijk, deze hier, dit zijn clematissen daar heb ik ongeveer tachtig verschillende varianten van."
Coby Posthumus wijst een rood-roze kelkvormige bloem aan. "Deze is vernoemd naar prinses Diana, Ik heb ook prinses Kate en the Queen mum. Eigenlijk heb ik zo'n beetje de hele Engelse Koninklijke familie. Behalve Charles dan, die vind ik maar een beetje flets." Of ze daarmee de Britse kroonprins bedoelt of de lichtblauwe clematisvariant, laat Coby in het midden.
Als tuinier is ze een echte verzamelaar. Haar tuin is een bonte boel, bomvol bloemen, planten, Kruiden en fruit, kriskras door elkaar. Een gruwel voor tuinarchitecten met een voorkeur voor rechte lijnen en kleurvlakken, maar een paradijs voor liefhebbers van bijzondere en zeldzame planten. Naast clematissen staan er hele verzamelingen aan heuchera's, persicarias, salvia's en sedums. En daarbij experimenteert Coby voortdurend met nieuwe plant- en fruitsoorten. Hoe zeldzamer, hoe liever.
Het werk van haar man Meint is ook in de tuin terug te zien. Met zijn vakkennis als metaalbewerker maakt hij rozenbogen, prieeltjes, en vrolijke kunstwerken. Samen 
met de door Coby gemaakte keramieken beeldjes, maken ze de tuin zowel heel persoonlijk als helemaal af.
Tuincentra hebben een slechte klant aan Coby. Huis- tuin- en -keuken planten vindt ze totaal niet interessant. Liever bezoekt ze samen met de andere leden van haar tuinclubje kwekers die écht iets bijzonders hebben. Vervolgens gaat ze hier thuis mee aan de slag. Ze ent, scheurt, stekt en oculeert, al naar gelang.
Nieuwe soorten en ondersoorten worden nauwgezet bijgehouden in haar klapper. Met daarbij de Latijnse naam, de plek in de tuin en algemene kenmerken. Planten die het niet redden, krijgen een kruisje voor hun naam en verdwijnen van de lijst. Elke vrijgekomen plek wordt meteen weer opgevuld.
"Mensen uit mijn tuinclubje zeggen wel eens: daar past niks meer bij. Maar ik vind toch altijd wel een plekje voor iets nieuws." Dat vraagt om creativiteit. Zo staan de aardbeien anderhalve meter hoog in potten op palen. En als in de herfst ergens een plant is uitgebloeid, wordt daar met beleid een wintervaste plant tijdelijk bovenop geplaatst.
Ook staan er, in plaats van gigantische fruitbomen, compacte zuil-fruitbomen. Want ook fruit is er volop: pruimen, kweeperen en appels en stoofperen en daarnaast meer onbekende fruitsoorten zoals de kiwi-bes.
Het geoogste fruit wordt later verwerkt tot jam, gelei, siroop of likeur. Tenminste: dat deel dat de keuken haalt.
"Er verdwijnt veel in m'n mond als ik aan het plukken ben", geeft Coby toe.
De vermoeidheidsziekte ME dwong Coby twintig jaar geleden te stoppen met werken. Op dat moment is ze begonnen met tuinieren. "Ik had daarvoor nooit gedacht zo'n buitenmens te zijn. Ik was juist altijd een echt kantoormens."
In de loop van de jaren is er wel het een en ander veranderd: "Je smaak wordt anders. En we zijn steeds natuurlijker gaan tuinieren." Dat laatste is goed te zien. De tuin zit vol leven. En met gif werken ze niet. Bladluis wordt bestreden door het creëren van broedplekjes voor oorwurmen die als tegenprestatie ongewenste tuinbewoners eten. In de natuurvijvers maken kikkers en waterinsecten de dienst uit en vogels weten simpelweg niet waar ze moeten beginnen in dit stukje aards paradijs.
Coby en Meint stellen hun tuin graag open voor bezoekers. Dit jaar is dat vanwege de ziekte van Coby tot nu toe pas één keer mogelijk geweest. "Ik ben nog druk op zoek naar iemand die me een ochtendje per week, in ruil voor verse jam, wil helpen. Iemand die net als wij geniet van natuurlijk tuinieren." Hoewel het veel energie kost, genieten zowel Coby als Meint er enorm van om de schoonheid van hun tuin te delen. Binnenkort, 12 en 13 september, is het weer zover. Tijdens de Kunst & Cultuurroute Klundert zullen geïnteresseerden in de cottagetuin van Coby en Meint uren zoet kunnen zijn met kijken, zoeken en ontdekken.
De tuin van Coby en Meint Posthumus staat bomvol kleurige bloemen en planten. Voor sommige tuinarchitecten wellicht een gruwel, voor liefhebbers een paradijs.

DOOR MARTIJN SCHRAVEN
"Kijk, deze hier, dit zijn clematissen daar heb ik ongeveer tachtig verschillende varianten van."
Coby Posthumus wijst een rood-roze kelkvormige bloem aan. "Deze is vernoemd naar prinses Diana, Ik heb ook prinses Kate en the Queen mum. Eigenlijk heb ik zo'n beetje de hele Engelse Koninklijke familie. Behalve Charles dan, die vind ik maar een beetje flets." Of ze daarmee de Britse kroonprins bedoelt of de lichtblauwe clematisvariant, laat Coby in het midden.
Als tuinier is ze een echte verzamelaar. Haar tuin is een bonte boel, bomvol bloemen, planten, Kruiden en fruit, kriskras door elkaar. Een gruwel voor tuinarchitecten met een voorkeur voor rechte lijnen en kleurvlakken, maar een paradijs voor liefhebbers van bijzondere en zeldzame planten. Naast clematissen staan er hele verzamelingen aan heuchera's, persicarias, salvia's en sedums. En daarbij experimenteert Coby voortdurend met nieuwe plant- en fruitsoorten. Hoe zeldzamer, hoe liever.
Het werk van haar man Meint is ook in de tuin terug te zien. Met zijn vakkennis als metaalbewerker maakt hij rozenbogen, prieeltjes, en vrolijke kunstwerken. Samen met de door Coby gemaakte keramieken beeldjes, maken ze de tuin 
zowel heel persoonlijk als helemaal af.
Tuincentra hebben een slechte klant aan Coby. Huis- tuin- en -keuken planten vindt ze totaal niet interessant. Liever bezoekt ze samen met de andere leden van haar tuinclubje kwekers die écht iets bijzonders hebben. Vervolgens gaat ze hier thuis mee aan de slag. Ze ent, scheurt, stekt en oculeert, al naar gelang.
Nieuwe soorten en ondersoorten worden nauwgezet bijgehouden in haar klapper. Met daarbij de Latijnse naam, de plek in de tuin en algemene kenmerken. Planten die het niet redden, krijgen een kruisje voor hun naam en verdwijnen van de lijst. Elke vrijgekomen plek wordt meteen weer opgevuld.
"Mensen uit mijn tuinclubje zeggen wel eens: daar past niks meer bij. Maar ik vind toch altijd wel een plekje voor iets nieuws." Dat vraagt om creativiteit. Zo staan de aardbeien anderhalve meter hoog in potten op palen. En als in de herfst ergens een plant is uitgebloeid, wordt daar met beleid een wintervaste plant tijdelijk bovenop geplaatst.
Ook staan er, in plaats van gigantische fruitbomen, compacte zuil-fruitbomen. Want ook fruit is er volop: pruimen, kweeperen en appels en stoofperen en daarnaast meer onbekende fruitsoorten zoals de kiwi-bes.
Het geoogste fruit wordt later verwerkt tot jam, gelei, siroop of likeur. Tenminste: dat deel dat de keuken haalt.
"Er verdwijnt veel in m'n mond als ik aan het plukken ben", geeft Coby toe.
De vermoeidheidsziekte ME dwong Coby twintig jaar geleden te stoppen met werken. Op dat moment is ze begonnen met tuinieren. "Ik had daarvoor nooit gedacht zo'n buitenmens te zijn. Ik was juist altijd een echt kantoormens."
In de loop van de jaren is er wel het een en ander veranderd: "Je smaak wordt anders. En we zijn steeds natuurlijker gaan tuinieren." Dat laatste is goed te zien. De tuin zit vol leven. En met gif werken ze niet. Bladluis wordt bestreden door het creëren van broedplekjes voor oorwurmen die als tegenprestatie ongewenste tuinbewoners eten. In de natuurvijvers maken kikkers en waterinsecten de dienst uit en vogels weten simpelweg niet waar ze moeten beginnen in dit stukje aards paradijs.
Coby en Meint stellen hun tuin graag open voor bezoekers. Dit jaar is dat vanwege de ziekte van Coby tot nu toe pas één keer mogelijk geweest. "Ik ben nog druk op zoek naar iemand die me een ochtendje per week, in ruil voor verse jam, wil helpen. Iemand die net als wij geniet van natuurlijk tuinieren." Hoewel het veel energie kost, genieten zowel Coby als Meint er enorm van om de schoonheid van hun tuin te delen. Binnenkort, 12 en 13 september, is het weer zover. Tijdens de Kunst & Cultuurroute Klundert zullen geïnteresseerden in de cottagetuin van Coby en Meint uren zoet kunnen zijn met kijken, zoeken en ontdekken.
De tuin van Coby en Meint Posthumus staat bomvol kleurige bloemen en planten. Voor sommige tuinarchitecten wellicht een gruwel, voor liefhebbers een paradijs.

DOOR MARTIJN SCHRAVEN
"Kijk, deze hier, dit zijn clematissen daar heb ik ongeveer tachtig verschillende varianten van."
Coby Posthumus wijst een rood-roze kelkvormige bloem aan. "Deze is vernoemd naar prinses Diana, Ik heb ook prinses Kate en the Queen mum. Eigenlijk heb ik zo'n beetje de hele Engelse Koninklijke familie. Behalve Charles dan, die vind ik maar een beetje flets." Of ze daarmee de Britse kroonprins bedoelt of de lichtblauwe clematisvariant, laat Coby in het midden.
Als tuinier is ze een echte verzamelaar. Haar tuin is een bonte boel, bomvol bloemen, planten, Kruiden en fruit, kriskras door elkaar. Een gruwel voor tuinarchitecten met een voorkeur voor rechte lijnen en kleurvlakken, maar een paradijs voor liefhebbers van bijzondere en zeldzame planten. Naast clematissen staan er hele verzamelingen aan heuchera's, persicarias, salvia's en sedums. En daarbij experimenteert Coby voortdurend met nieuwe plant- en fruitsoorten. Hoe zeldzamer, hoe liever.
Het werk van haar man Meint is ook in de tuin terug te zien. Met zijn vakkennis als metaalbewerker maakt hij rozenbogen, prieeltjes, en vrolijke kunstwerken. 
Samen met de door Coby gemaakte keramieken beeldjes, maken ze de tuin zowel heel persoonlijk als helemaal af.
Tuincentra hebben een slechte klant aan Coby. Huis- tuin- en -keuken planten vindt ze totaal niet interessant. Liever bezoekt ze samen met de andere leden van haar tuinclubje kwekers die écht iets bijzonders hebben. Vervolgens gaat ze hier thuis mee aan de slag. Ze ent, scheurt, stekt en oculeert, al naar gelang.
Nieuwe soorten en ondersoorten worden nauwgezet bijgehouden in haar klapper. Met daarbij de Latijnse naam, de plek in de tuin en algemene kenmerken. Planten die het niet redden, krijgen een kruisje voor hun naam en verdwijnen van de lijst. Elke vrijgekomen plek wordt meteen weer opgevuld.
"Mensen uit mijn tuinclubje zeggen wel eens: daar past niks meer bij. Maar ik vind toch altijd wel een plekje voor iets nieuws." Dat vraagt om creativiteit. Zo staan de aardbeien anderhalve meter hoog in potten op palen. En als in de herfst ergens een plant is uitgebloeid, wordt daar met beleid een wintervaste plant tijdelijk bovenop geplaatst.
Ook staan er, in plaats van gigantische fruitbomen, compacte zuil-fruitbomen. Want ook fruit is er volop: pruimen, kweeperen en appels en stoofperen en daarnaast meer onbekende fruitsoorten zoals de kiwi-bes.
Het geoogste fruit wordt later verwerkt tot jam, gelei, siroop of likeur. Tenminste: dat deel dat de keuken haalt. "Er verdwijnt veel in m'n mond als ik aan het plukken ben", geeft Coby toe.
De vermoeidheidsziekte ME dwong Coby twintig jaar geleden te stoppen met werken. Op dat moment is ze begonnen met tuinieren. "Ik had daarvoor nooit gedacht zo'n buitenmens te zijn. Ik was juist altijd een echt kantoormens."
In de loop van de jaren is er wel het een en ander veranderd: "Je smaak wordt anders. En we zijn steeds natuurlijker gaan tuinieren." Dat laatste is goed te zien. De tuin zit vol leven. En met gif werken ze niet. Bladluis wordt bestreden door het creëren van broedplekjes voor oorwurmen die als tegenprestatie ongewenste tuinbewoners eten. In de natuurvijvers maken kikkers en waterinsecten de dienst uit en vogels weten simpelweg niet waar ze moeten beginnen in dit stukje aards paradijs.
Coby en Meint stellen hun tuin graag open voor bezoekers. Dit jaar is dat vanwege de ziekte van Coby tot nu toe pas één keer mogelijk geweest. "Ik ben nog druk op zoek naar iemand die me een ochtendje per week, in ruil voor verse jam, wil helpen. Iemand die net als wij geniet van natuurlijk tuinieren." Hoewel het veel energie kost, genieten zowel Coby als Meint er enorm van om de schoonheid van hun tuin te delen. Binnenkort, 12 en 13 september, is het weer zover. Tijdens de Kunst & Cultuurroute Klundert zullen geïnteresseerden in de cottagetuin van Coby en Meint uren zoet kunnen zijn met kijken, zoeken en ontdekken.
De tuin van Coby en Meint Posthumus staat bomvol kleurige bloemen en planten. Voor sommige tuinarchitecten wellicht een gruwel, voor liefhebbers een paradijs.

DOOR MARTIJN SCHRAVEN
"Kijk, deze hier, dit zijn clematissen daar heb ik ongeveer tachtig verschillende varianten van."
Coby Posthumus wijst een rood-roze kelkvormige bloem aan. "Deze is vernoemd naar prinses Diana, Ik heb ook prinses Kate en the Queen mum. Eigenlijk heb ik zo'n beetje de hele Engelse Koninklijke familie. Behalve Charles dan, die vind ik maar een beetje flets." Of ze daarmee de Britse kroonprins bedoelt of de lichtblauwe clematisvariant, laat Coby in het midden.
Als tuinier is ze een echte verzamelaar. Haar tuin is een bonte boel, bomvol bloemen, planten, Kruiden en fruit, kriskras door elkaar. Een gruwel voor tuinarchitecten met een voorkeur voor rechte lijnen en kleurvlakken, maar een paradijs voor liefhebbers van bijzondere en zeldzame planten. Naast clematissen staan er hele verzamelingen aan heuchera's, persicarias, salvia's en sedums. En daarbij experimenteert Coby voortdurend met nieuwe plant- en fruitsoorten. Hoe zeldzamer, hoe liever.
Het werk van haar man Meint is ook in de tuin terug te zien. Met zijn vakkennis als metaalbewerker maakt hij rozenbogen, prieeltjes, en vrolijke kunstwerken. 
Samen met de door Coby gemaakte keramieken beeldjes, maken ze de tuin zowel heel persoonlijk als helemaal af.
Tuincentra hebben een slechte klant aan Coby. Huis- tuin- en -keuken planten vindt ze totaal niet interessant. Liever bezoekt ze samen met de andere leden van haar tuinclubje kwekers die écht iets bijzonders hebben. Vervolgens gaat ze hier thuis mee aan de slag. Ze ent, scheurt, stekt en oculeert, al naar gelang.
Nieuwe soorten en ondersoorten worden nauwgezet bijgehouden in haar klapper. Met daarbij de Latijnse naam, de plek in de tuin en algemene kenmerken. Planten die het niet redden, krijgen een kruisje voor hun naam en verdwijnen van de lijst. Elke vrijgekomen plek wordt meteen weer opgevuld.
"Mensen uit mijn tuinclubje zeggen wel eens: daar past niks meer bij. Maar ik vind toch altijd wel een plekje voor iets nieuws." Dat vraagt om creativiteit. Zo staan de aardbeien anderhalve meter hoog in potten op palen. En als in de herfst ergens een plant is uitgebloeid, wordt daar met beleid een wintervaste plant tijdelijk bovenop geplaatst.
Ook staan er, in plaats van gigantische fruitbomen, compacte zuil-fruitbomen. Want ook fruit is er volop: pruimen, kweeperen en appels en stoofperen en daarnaast meer onbekende fruitsoorten zoals de kiwi-bes.
Het geoogste fruit wordt later verwerkt tot jam, gelei, siroop of likeur. Tenminste: dat deel dat de keuken haalt. "Er verdwijnt veel in m'n mond als ik aan het plukken ben", geeft Coby toe.
De vermoeidheidsziekte ME dwong Coby twintig jaar geleden te stoppen met werken. Op dat moment is ze begonnen met tuinieren. "Ik had daarvoor nooit gedacht zo'n buitenmens te zijn. Ik was juist altijd een echt kantoormens."
In de loop van de jaren is er wel het een en ander veranderd: "Je smaak wordt anders. En we zijn steeds natuurlijker gaan tuinieren." Dat laatste is goed te zien. De tuin zit vol leven. En met gif werken ze niet. Bladluis wordt bestreden door het creëren van broedplekjes voor oorwurmen die als tegenprestatie ongewenste tuinbewoners eten. In de natuurvijvers maken kikkers en waterinsecten de dienst uit en vogels weten simpelweg niet waar ze moeten beginnen in dit stukje aards paradijs.
Coby en Meint stellen hun tuin graag open voor bezoekers. Dit jaar is dat vanwege de ziekte van Coby tot nu toe pas één keer mogelijk geweest. "Ik ben nog druk op zoek naar iemand die me een ochtendje per week, in ruil voor verse jam, wil helpen. Iemand die net als wij geniet van natuurlijk tuinieren." Hoewel het veel energie kost, genieten zowel Coby als Meint er enorm van om de schoonheid van hun tuin te delen. Binnenkort, 12 en 13 september, is het weer zover. Tijdens de Kunst & Cultuurroute Klundert zullen geïnteresseerden in de cottagetuin van Coby en Meint uren zoet kunnen zijn met kijken, zoeken en ontdekken.
De tuin van Coby en Meint Posthumus staat bomvol kleurige bloemen en planten. Voor sommige tuinarchitecten wellicht een gruwel, voor liefhebbers een paradijs.

DOOR MARTIJN SCHRAVEN
"Kijk, deze hier, dit zijn clematissen daar heb ik ongeveer tachtig verschillende varianten van."
Coby Posthumus wijst een rood-roze kelkvormige bloem aan. "Deze is vernoemd naar prinses Diana, Ik heb ook prinses Kate en the Queen mum. Eigenlijk heb ik zo'n beetje de hele Engelse Koninklijke familie. Behalve Charles dan, die vind ik maar een beetje flets." Of ze daarmee de Britse kroonprins bedoelt of de lichtblauwe clematisvariant, laat Coby in het midden.
Als tuinier is ze een echte verzamelaar. Haar tuin is een bonte boel, bomvol bloemen, planten, Kruiden en fruit, kriskras door elkaar. Een gruwel voor tuinarchitecten met een voorkeur voor rechte lijnen en kleurvlakken, maar een paradijs voor liefhebbers van bijzondere en zeldzame planten. Naast clematissen staan er hele verzamelingen aan heuchera's, persicarias, salvia's en sedums. En daarbij experimenteert Coby voortdurend met nieuwe plant- en fruitsoorten. Hoe zeldzamer, hoe liever.
Het werk van haar man Meint is ook in de tuin terug te zien. Met zijn vakkennis als metaalbewerker maakt hij rozenbogen, prieeltjes, en vrolijke kunstwerken. 
Samen met de door Coby gemaakte keramieken beeldjes, maken ze de tuin zowel heel persoonlijk als helemaal af.
Tuincentra hebben een slechte klant aan Coby. Huis- tuin- en -keuken planten vindt ze totaal niet interessant. Liever bezoekt ze samen met de andere leden van haar tuinclubje kwekers die écht iets bijzonders hebben. Vervolgens gaat ze hier thuis mee aan de slag. Ze ent, scheurt, stekt en oculeert, al naar gelang.
Nieuwe soorten en ondersoorten worden nauwgezet bijgehouden in haar klapper. Met daarbij de Latijnse naam, de plek in de tuin en algemene kenmerken. Planten die het niet redden, krijgen een kruisje voor hun naam en verdwijnen van de lijst. Elke vrijgekomen plek wordt meteen  
weer opgevuld. "Mensen uit mijn tuinclubje zeggen wel eens: daar past niks meer bij. Dat vraagt om creativiteit. Zo staan de aardbeien anderhalve meter hoog in potten op palen. En als in de herfst ergens een plant is uitgebloeid, wordt daar met beleid een wintervaste plant tijdelijk bovenop geplaatst.
Ook staan er, in plaats van gigantische fruitbomen, compacte zuil-fruitbomen. Want ook fruit is er volop: pruimen, kweeperen en appels en stoofperen en daarnaast meer onbekende fruitsoorten zoals de kiwi-bes.
Het geoogste fruit wordt later verwerkt tot jam, gelei, siroop of likeur. Tenminste: dat deel dat de keuken haalt.
"Er verdwijnt veel in m'n mond als ik aan het plukken ben", geeft Coby toe.
De vermoeidheidsziekte ME dwong Coby twintig jaar geleden te stoppen met werken. Op dat moment is ze begonnen met tuinieren. "Ik had daarvoor nooit gedacht zo'n buitenmens te zijn. Ik was juist altijd een echt kantoormens."
In de loop van de jaren is er wel het een en ander veranderd: "Je smaak wordt anders. En we zijn steeds natuurlijker gaan tuinieren." Dat laatste is goed te zien. De tuin zit vol leven. En met gif werken ze niet. Bladluis wordt bestreden door het creëren van broedplekjes voor oorwurmen die als tegenprestatie ongewenste tuinbewoners eten. In de natuurvijvers maken kikkers en waterinsecten de dienst uit en vogels weten simpelweg niet waar ze moeten beginnen in dit stukje aards paradijs.
Coby en Meint stellen hun tuin graag open voor bezoekers. Dit jaar is dat vanwege de ziekte van Coby tot nu toe pas één keer mogelijk geweest. "Ik ben nog druk op zoek naar iemand die me een ochtendje per week, in ruil voor verse jam, wil helpen. Iemand die net als wij geniet van natuurlijk tuinieren." Hoewel het veel energie kost, genieten zowel Coby als Meint er enorm van om de schoonheid van hun tuin te delen. Binnenkort, 12 en 13 september, is het weer zover. Tijdens de Kunst & Cultuurroute Klundert zullen geïnteresseerden in de cottagetuin van Coby en Meint uren zoet kunnen zijn met kijken, zoeken en ontdekken.
Foto: Robert van den Berge/het fotoburo

Oppervlakte van de tuin:  600 m2
Aan gewerkt:  20 jaar
Aantal uren werk:  1,5 uur per dag
Aantal vijvers:  2
Aantal rozenbogen:  14
Aantal verschillende tuinkamers:  4
Aantal verschillende planten:  600+
Bijzonder:  Op de website www.deschansedijktuin.nl zijn naast prachtige foto's lijsten te vinden waarop alles staat wat in de tuin te vinden is.
Tijdens open dagen kunnen voor een prikje stekjes en verse jam gekocht worden.

ZIcht op één van de de vijvers
Foto: Robert van den Berge/het fotoburo
In de krant #2.
Het volgende artikel van Gonny Hendrikx-Farla stond op 1 juli 2016 in BN De Stem:

Jaar lang werken voor 'open tuin'

Coby en Meint Posthumus stellen zondag nog één keer hun tuin open voor het publiek. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer."

DOOR GONNY HENDRIKX-FARLA
Zondag 3 juli stellen Coby en Meint Posthumus voor de 15e en laatste keer hun cottage-tuin aan de Noordschans 111 in Klundert open voor het publiek.
Het echtpaar is om gezondheidsredenen genoodzaakt om daarmee te stoppen.
Vijftien jaar lang konden bezoekers zich verwonderen over de diepe tuin achter hun huis. Een cottage-tuin, ingericht met kamers vol planten in allerlei soorten, maten en kleuren. En van de vijvers waar de kikkers luidruchtig kwaken, en hoekjes waar je even kunt gaan zitten om te genieten van al het moois om je heen. Daar 
komt dit jaar een einde aan.
Zondag is de tuin van het echtpaar nog één keer open voor het publiek. "We hopen dat er zondag heel veel mensen komen." Coby en Meint Posthumus zitten achter de grote tafel in hun prachtige tuin. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer. Als we een heel jaar lang hard moeten werken om een paar dagen per jaar open te zijn, is het bijna geen hobby meer maar een verplichting."

Tuinwedstrijd
In 2001 deed het echtpaar Posthumus mee met een provinciale tuinwedstrijd. "We wonnen toen in de regio", vertelt Coby, "en we werden vierde in Noord Brabant. Dat hadden we nooit verwacht. In 2003 hebben we onze tuin een dag opengesteld voor het publiek. Dat was zo'n succes dat we het jaar daarop naar twee dagen 
zijn gegaan. Toen ben ik ook begonnen met het opzetten van een opentuinendag in Moerdijk. Dat heb ik jaren gedaan, maar dat is zoveel werk. Daar stop ik ook mee. We wilden dit jaar wel de Kunst en Cultuurroute doen, maar dat doen we ook niet. We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon Matz."
De tuin van Coby en Meint Posthumus aan de Noordschans 111 in Klundert is zondag 3 juli open van 10.00 tot 17.00 uur. Ook dit jaar zijn er creatieve mensen aanwezig: Lia Romijn met keramiek, Marion Beck met bloemwerk en Anja van Alphen met mozaïek.
"We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon"
Coby en Meint Posthumus
Coby en Meint Posthumus stellen zondag nog één keer hun tuin open voor het publiek. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer."

DOOR GONNY HENDRIKX-FARLA
Zondag 3 juli stellen Coby en Meint Posthumus voor de 15e en laatste keer hun cottage-tuin aan de Noordschans 111 in Klundert open voor het publiek.
Het echtpaar is om gezondheidsredenen genoodzaakt om daarmee te stoppen.
Vijftien jaar lang konden bezoekers zich verwonderen over de diepe tuin achter hun huis. Een cottage-tuin, ingericht met kamers vol planten in allerlei soorten, maten en kleuren. En van de vijvers waar de kikkers luidruchtig kwaken, en hoekjes waar je even kunt gaan zitten om te genieten van al het moois om je heen. Daar komt dit jaar een einde aan.
Zondag is de tuin van het echtpaar nog één keer open voor het publiek. "We hopen dat er zondag heel veel mensen komen." Coby en Meint Posthumus zitten achter de grote tafel in hun prachtige tuin. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer.
Als we een heel jaar lang hard moeten werken om een paar dagen per jaar open te zijn, is het bijna geen hobby meer maar een verplichting."

Tuinwedstrijd
In 2001 deed het echtpaar Posthumus mee met een provinciale tuinwedstrijd. "We wonnen toen in de regio", vertelt Coby, "en we werden vierde in Noord Brabant. Dat hadden we nooit verwacht. In 2003 hebben we onze tuin een dag opengesteld voor het publiek. Dat was zo'n succes dat we het jaar daarop naar twee dagen zijn gegaan. Toen ben ik ook begonnen met het opzetten van een opentuinendag in Moerdijk. Dat heb ik jaren gedaan, maar dat is zoveel werk. Daar stop ik ook mee. We wilden dit jaar wel de Kunst en Cultuurroute doen, maar dat doen we ook niet. We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon Matz."
De tuin van Coby en Meint Posthumus aan de Noordschans 111 in Klundert is zondag 3 juli open van 10.00 tot 17.00 uur. Ook dit jaar zijn er creatieve mensen aanwezig: Lia Romijn met keramiek, Marion Beck met bloemwerk en Anja van Alphen met mozaïek.
Coby en Meint Posthumus stellen zondag nog één keer hun tuin open voor het publiek. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer."

DOOR GONNY HENDRIKX-FARLA
Zondag 3 juli stellen Coby en Meint Posthumus voor de 15e en laatste keer hun cottage-tuin aan de Noordschans 111 in Klundert open voor het publiek.
Het echtpaar is om gezondheidsredenen genoodzaakt om daarmee te stoppen.
Vijftien jaar lang konden bezoekers zich verwonderen over de diepe tuin achter hun huis. Een cottage-tuin, ingericht met kamers vol planten in allerlei soorten, maten en kleuren. En van de vijvers waar de kikkers luidruchtig kwaken, en hoekjes waar je even kunt gaan zitten om te genieten van al het moois om je heen. Daar komt dit jaar een einde aan.
Zondag is de tuin van het echtpaar nog één keer open voor het publiek. "We hopen dat er zondag heel veel mensen komen." Coby en Meint Posthumus zitten achter de grote tafel in hun prachtige tuin. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer.
Als we een heel jaar lang hard moeten werken om een paar dagen per jaar open te zijn, is het bijna geen hobby meer maar een verplichting."

Tuinwedstrijd
In 2001 deed het echtpaar Posthumus mee met een provinciale tuinwedstrijd. "We wonnen toen in de regio", vertelt Coby, "en we werden vierde in Noord Brabant. Dat hadden we nooit verwacht. In 2003 hebben we onze tuin een dag opengesteld voor het publiek. Dat was zo'n succes dat we het jaar daarop naar twee dagen zijn gegaan. Toen ben ik ook begonnen met het opzetten van een opentuinendag in Moerdijk. Dat heb ik jaren gedaan, maar dat is zoveel werk. Daar stop ik ook mee. We wilden dit jaar wel de Kunst en Cultuurroute doen, maar dat doen we ook niet. We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon Matz."
De tuin van Coby en Meint Posthumus aan de Noordschans 111 in Klundert is zondag 3 juli open van 10.00 tot 17.00 uur. Ook dit jaar zijn er creatieve mensen aanwezig: Lia Romijn met keramiek, Marion Beck met bloemwerk en Anja van Alphen met mozaïek.
Coby en Meint Posthumus stellen zondag nog één keer hun tuin open voor het publiek. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer."

DOOR GONNY HENDRIKX-FARLA
Zondag 3 juli stellen Coby en Meint Posthumus voor de 15e en laatste keer hun cottage-tuin aan de Noordschans 111 in Klundert open voor het publiek. Het echtpaar is om gezondheidsredenen genoodzaakt om daarmee te stoppen.
Vijftien jaar lang konden bezoekers zich verwonderen over de diepe tuin achter hun huis. Een cottage-tuin, ingericht met kamers vol planten in allerlei soorten, maten en kleuren. En van de vijvers waar de kikkers luidruchtig kwaken, en hoekjes waar je even kunt gaan zitten om te genieten van al het moois om je heen. Daar komt dit jaar een einde aan.
Zondag is de tuin van het echtpaar nog één keer open voor het publiek. "We hopen dat er zondag heel veel mensen komen." Coby en Meint Posthumus zitten achter de grote tafel in hun prachtige tuin. "We willen wel doorgaan met de opentuindagen, maar we kunnen het niet meer. Als we een heel jaar lang hard moeten werken om een paar dagen per jaar open te zijn, is het bijna geen hobby meer maar een verplichting."

Tuinwedstrijd
In 2001 deed het echtpaar Posthumus mee met een provinciale tuinwedstrijd. "We wonnen toen in de regio", vertelt Coby, "en we werden vierde in Noord Brabant. Dat hadden we nooit verwacht. In 2003 hebben we onze tuin een dag opengesteld voor het publiek. Dat was zo'n succes dat we het jaar daarop naar twee dagen zijn gegaan. Toen ben ik ook begonnen met het opzetten van een opentuinendag in Moerdijk. Dat heb ik jaren gedaan, maar dat is zoveel werk. Daar stop ik ook mee. We wilden dit jaar wel de Kunst en Cultuurroute doen, maar dat doen we ook niet. We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon Matz."
De tuin van Coby en Meint Posthumus aan de Noordschans 111 in Klundert is zondag 3 juli open van 10.00 tot 17.00 uur. Ook dit jaar zijn er creatieve mensen aanwezig: Lia Romijn met keramiek, Marion Beck met bloemwerk en Anja van Alphen met mozaïek.
"We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon"
Coby en Meint Posthumus
"We gaan na zondag zelf genieten van onze tuin en van onze kleinzoon"
Coby en Meint Posthumus
"We gaan na zondag zelf genieten van
onze tuin en van onze kleinzoon"
Coby en Meint Posthumus
Meint & Coby
Foto: Jan Stads/Pix4Profs
Foto's.
In de jaren dat wij onze tuin openstellen voor publiek, zijn er veel foto's gemaakt door vrienden en bekenden. U vindt er hier bijna 3500. De fotografen zijn: Meint Posthumus, Jesse Musson, Martine van Vorst, Marleen Koning, Mirjam Elbers, Els Straatman, Peterina Jansen, Gerard Beulink, Sandra de Groot, Anneke Hoogelander, Margreet Bijl en Trees Damen.
Albumlijst  (Kies hieronder een album)

Bezig met laden...

Terug naar de albumlijst
Scroll Up